برابر ماده 76 قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح ، منظور از عذر موجه مواردی است از قبیل:
الف ) بیماری مانع از حضور
ب ) فوت همسر، پدر، مادر، برادر، خواهر و اولاد (در زمانی که عرفاً برای مراسم اولیه ضرورت دارد) و همچنین بیماری سخت یکی از آنان (در صورتی که مراقب دیگری نباشد و به مراقبت وی نیاز باشد.)
ج) ابتلاء به حوادث بزرگ مانند حریق، سیل و زلزله
د) در توقیف یا حبس بودن.
هرنظامی اعم از سرباز و پایور که به حوادث مذکور در بندهای ( الف )، ( ب ) و ( ج ) این ماده مبتلا گردد موظف است در اولین فرصت ممکن ، مراتب را به یگان اطلاع و حسب مورد نسبت به اخذ مرخصی استعلاجی، استحقاقی و امثال آن اقدام نماید. در صورتی که امکان اخذ مرخصی وجود داشته باشد و اقدام نکند، همچنین اگر پس از برطرف شدن عذر و سپری شدن مدتی که عرفاً برای آن حادثه ضرورت دارد خود را معرفی ننماید با توجه به مدت غیبت حسب مورد طبق مقررات انضباطی یا کیفری با او رفتار خواهد شد.
سربازانی که فرار آنان کمتر از 60 روز باشد این عذرموجه در کمیسیونی در یگان متبوع بررسی و پس از تایید به تناسب روزهای فرار، از اضافه خدمت کسر می شود.
سربازانی که فرار آنان بیش از 60 روز باشد این عذر موجه توسط مرجع قضایی بررسی و در صورت تایید، متهم مجازات نخواهد شد و برای ادامه خدمت به یگان معرفی می شود.
 
 
امتیاز دهی
 
 

آرشیو
نسخه قابل چاپ

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به سازمان قضائی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران می باشد

Guest (portalguest)


مجری سایت : شرکت سیگما